Stephen KingFiction · Horror·b. 1947
Fairy Tale
Synopsis
Charlie Reade is seventeen, an ordinary high-schooler carrying the private weight of a mother killed years earlier and a father he pulled back from the edge of grief and drink. When he helps his reclusive neighbor Howard Bowditch after a bad fall, Charlie inherits the old man's aging German shepherd, Radar — and the secret of the locked shed behind his house.
Inside the shed is a passage to Empis, another world of wonder and terror where a great city has fallen silent under a curse and a monstrous tyrant threatens everything. Drawn there first by the hope of saving Radar, Charlie becomes bound up in Empis's fate, cast as an unlikely hero in a struggle that echoes the fairy tales he grew up on — darker, stranger, and far more dangerous than any of them.
Fairy Tale is Stephen King's love letter to the stories that shaped him: a coming-of-age portal fantasy that moves from small-town realism into pure, shadowed enchantment.
How it reads
Prose complexity 7/10
- The beginning of the book was easily my favorite part. Charlie’s relationship with Mr. Bowditch felt heartfelt, and Radar the dog completely stole the show. Those early chapters were emotional and character-driven, and they really pulled me into the story. Unfortunately, once the story moves into the fantasy world, the pacing slows down a lot. While the ideas behind the worldbuilding are interesting, the middle section feels stretched out and repetitive, and the sense of adventure never fully takes off. The stakes never quite felt as high as they should have, which made it harder to stay fully invested.
- When I started this book, I had no idea I was going back to a Dark Tower related story, but it was such a pleasant surprise for me. After all, all things serve the beam and there are other worlds than these (iykyk). Anyways, this book felt like a more wholesome, less chaotic version of [b:The Talisman|59219|The Talisman (The Talisman, #1)|Stephen King|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1170530286l/59219.SX50.jpg|3324421], with some [b:11/22/63|10644930|11/22/63|Stephen King|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1327876792l/10644930.SY75.jpg|15553789] vibes, and some classic fairytale tropes. I loved it. This fairytale-ish vibe/genre isn't new for King. [b:The Eyes of the Dragon|10611|The Eyes of the Dragon|Stephen King|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1660526231l/10611.SY75.jpg|3083085] and [b:The Wind Through the Keyhole|12341557|The Wind Through the Keyhole (The Dark Tower, #4.5)|Stephen King|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1328001524l/12341557.SY75.jpg|15678889] are also of this same sub-genre (among the ones I've read), but I think Fairy Tale is my favorite of these 3. I loved Charlie and Mr. Bowditch as the main and main-ish characters. I'm pretty sure Mr. Bowditch was a Gunslinger, or could've become one if he stayed in Empis. Hamey and Iota were my favorite side characters. And Radar needs to be protected at all costs. Even though it felt like Charlie was trying to justify his reason for his quest up to a point, I think it was completely understandable. If my pet was dying and I knew there was a way to rejuvenate him/her, I'd 100% do it too. My only problem (just a small one) with Charlie as the narrator was how he kept repeating the translation aspect of his speech in Empis. I know he stopped after a while and he said it was getting annoying too but I think he could've stopped with it earlier. Anyways, I really wanted to see more of Empis, I hope we'll see more of this level of the Tower in the future. P.S. shoutout to the artists who illustrated this book! The artworks really elevated the fairytale vibe of this novel and they were all beautiful.
- Do twórczości Kinga wróciłem po długich latach i ze wspomnieniami jego horrorów czytanych w dzieciństwie w lokalnej bibliotece. Te wspominam bardzo dobrze, jako jedne z najlepszych przeplatanych w tamtych latach równie dobrymi pozycjami od Barkera, Mastertona etc. Mix Kinga z fantasy z początku nie wydawał mi się dobrym wyborem na odświeżenie jego twórczości, obawiałem się zaburzenia swoich wspomnień o Mistrzu Grozy, ale to co stworzył.. majstersztyk. Historia jest poprowadzona tak dobrze, że wciąga od pierwszych stron i nie puszcza do samego końca pomimo tego, że chyba przez połowę z nich książka nie dotyka prawie wcale gatunku fantasy. Mimo to idealnie prowadzi wątki, wprowadza w całą historię przeróżnymi anegdotami, dopiskami i świetnym prowadzeniem narracji przez głównego bohatera. A to co się dzieje w drugiej części skupionej już na kwestiach fantasy to trzeba zobaczyć na własne oczy, dość powiedzieć że to jedna z niewielu powieści fantasy, w których byłbym gotów uwierzyć, że gdzieś tam w naszym świecie jest takie magiczne przejście, o którym pisze King. Oba światy przeplatają się tak dobrze, tak przyjemnie są opisane, że ma się wrażenie obcowania z prawdziwą historią. Oczywiście minusów też nie zabrakło, najwiecej zastrzeżeń miałem do postaci biorących udział w historii, którzy w części fantasy nie zostali jakoś specjalnie scharakteryzowani przez co nie ma możliwości życia się z żadną z nich - podchodzi się do nich zupełnie bezinteresownie. Podobnie zakończenie okazało się takie, hmm.. zwyczajne. Ot w ogromnym skrócie - idą, idą, idą, puf, koniec. Liczyłem na coś bardziej spektakularnego, mocne rozpisanie sceny finałowej, może konkretnej walki lub jakiegoś dosadnego dialogu, a dostałem lekkie zakończenie jak z filmu sensacyjnego. Nie było złe, ale było jak dla mnie zbyt proste i mdłe, jakby ktoś podszedł, wylał na całą, dobrze prowadzoną od początku historię taczkę betonu (tak..), zgasił światło i wrócił do rzeczywistości. Można było to zamknąć lepiej, ale to i tak nie zmienia faktu, że w gatunku lekkiego fantasy to jest moje top 1 w tym roku.
- I enjoyed the adventures from up to more, but man, Stephen King is such a versatile writer. I didn't love the book here, but I'll keep chugging along until I find one of his books that I'll love. I'm too scared to read Misery. 😭