Kazuo IshiguroLiterary Fiction · Fiction·b. 1954
Never Let Me Go
Synopsis
Kathy H. is thirty-one and has spent years as a "carer," tending to others as they undergo their donations. Looking back, she returns to Hailsham, the secluded English boarding school where she grew up alongside her friends Ruth and Tommy, cared for by watchful guardians who encouraged the students to make art and stay healthy, and who hinted, without ever quite explaining, that these children were special and that their futures were already decided.
As Kathy recalls their sheltered childhood, the jealousies and small cruelties of adolescence, and the tangled love between herself, Ruth, and Tommy, the truth about Hailsham and the purpose these young people were raised to serve comes into focus. Ishiguro reveals it gently and obliquely, through the ordinary texture of memory rather than shock, so that the horror settles in quietly and stays.
Never Let Me Go is a restrained, deeply moving novel that uses the frame of speculative fiction to ask what makes a life worth living, how we accept the limits imposed on us, and what we owe one another in the time we have. Shortlisted for the Booker Prize and named one of the defining novels of its decade, it is among the most affecting works by the Nobel laureate.
How it reads
Prose complexity 7/10
Content warnings (3)
GriefSexual ContentAbuse
- Ο Ισιγκούρο χτίζει μεθοδικά, σελίδα-σελίδα, μια αποπνικτική ιστορία, ελκυστική και απωθητική ταυτόχρονα, που μπορεί να διαβαστεί τόσο ως μια δυστοπική εξέλιξη των επιτευγμάτων της Βιολογίας όσο και ως μια αλληγορία για την αλλοτρίωση και την αποξένωση του σύγχρονου ανθρώπου κάθως περνά από την παιδική και εφηβική ηλικία στον κόσμο των μεγάλων. Πατώντας στην κλασική φόρμα του «μυθιστορήματος του οικοτροφείου», που μας δίνει συνήθως την πορεία προς την ενηλικίωση των ηρώων μέσα από περιστατικά και σκηνές σε ένα ασφαλές εκπαιδευτικό περιβάλλον το οποίο τους προετοιμάζει για τον καθαυτό στίβο της ζωής, ο συγγραφέας κατορθώνει να δώσει ένα σχεδόν ανεστραμμένο είδωλό της, αφού, κατά κάποιον τρόπο, οι νεαρές και οι νεαροί οικότροφοι μάλλον κρατιούνται, για δική τους προστασία, μακριά από το δυσοίωνο μέλλον τους.<br>Και ενώ στο κομμάτι της επιστημονικής φαντασίας δεν μπαίνει στον κόπο να γίνει ιδιαίτερα αναλυτικός και συγκεκριμένος, είναι πραγματικά εντυπωσιακός όταν ψυχογραφεί τους ήρωές του, οι οποίοι/ες όμως δεν είναι ιδιαίτερα συναρπαστικοί/ες, καθώς θυμίζουν μικρά παιδιά ή εφήβους ακόμη και όταν είναι ενήλικες. <br>Στο βιβλίο υπήρχαν βέβαια και σημεία που κούραζαν με όλες αυτές τις μικροπρεπείς συχνά συγκρούσεις και ανούσιες ανασφάλειές του, με την αφήγηση βάλτωνε (δεν βοηθούσε καθόλου και το γεγονός ότι από ένα σημείο και μετά το σφίξιμο για την επικείμενη μοίρα των ηρώων γινόταν όλο και πιο έντονο, αφού αυτή γινόταν όλο και πιο σαφής.
- eigentlich 4,5, bisschen mehr romance im dritten act please immernoch gut wrenching tho
- My emotions are a mess! Will write a review once I get my sh back together