Kontynuacja dramatycznych losów Basi i Kasi trzyma wysoki poziom, tym razem skupiając się głównie na przemocy psychicznej i potencjalnej groźbie przemocy fizycznej. Ukazuje proces psychicznego rozpadu dziecka, przeistaczania się z idealnej córeczki mamusi w jej wroga numer jeden z zupełnie błahych powodów. I chociaż jest moim zdaniem napisana w lekko delikatniejszym tonie niż część pierwsza, to dalej idealnie przedstawia zaszczucie, problemy psychiczne rodzicielki, totalna bierność ojca innego ślepe oddanie żonie oraz totalną niemoc organizacji, które powinny nieść takim dzieciom i całym rodzinom pomoc. Kawał mocnej, choć krótkiej historii, która przyprawi wielu o gęsią skórkę.