Στα χαλαρά συνδεδεμένα μεταξύ τους διηγήματα αυτής της συλλογής, ο Δημήτρης Χατζής αφηγείται διάφορες πλευρές αυτού που οραματίστηκε σαν το τέλος της μικρής μας πόλης. Μιας πόλης που είναι και δεν είναι τα Γιάννενα του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Διηγήματα που θυμίζουν ηθογραφία, αλλά στην πραγματικότητα αποτελούν την άλλη της όψη, με την έμφαση να δίνεται συχνά σε εκείνα τα πρόσωπα και τις συμπεριφορές που συμπυκνώνουν το ασφυκτικά πνιγηρό κλίμα της ελληνικής επαρχίας. Και όλα αυτά με μια γοητευτική γραφή που ισορροπεί ανάμεσα στον κυνισμό και τον λυρισμό, στην ποιητικότητα και τη σάτιρα. Σπουδαίο έργο.