Η πρώτη μου γνωριμία με το βιβλίο αυτό είχε γίνει πάνω από μια δεκαετία πριν, στο σπίτι μιας βιβλιοφάγου Ολλανδέζας φίλης μου. Παρότι τότε είχα απλώς ξεφυλλίσει παρά διαβάσει το αγγλικό πρωτότυπο, μου είχε φανεί τόσο ασυνήθιστο που μου άφησε μια ανεξίτηλη εντύπωση. Όταν λοιπόν το βρήκα σχεδόν τυχαία στο φιλόξενο βιβλιοπωλείο της "Άγνωστης Καντάθ" στη Θεσσαλονίκη κάτι σκίρτησε μέσα μου και το πήρα χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Και μετά από αυτή την προσωπική νότα, δυο λόγια για το βιβλίο: στα 4022 ένας ερασιτέχνης αρχαιολόγος ανακαλύπτει τυχαία ένα μοτέλ που είχε θαφτεί για αιώνες στη γη μετά από μια μεγάλη καταστροφή που βρήκε τις «Ήπα» το 1985. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος της γνώσης για την εποχή εκείνη (την εποχή μας) έχει χαθεί στο μέλλον, ο νέος Σλίμαν θεωρεί -εύλογα με βάση όλα τα ευρήματα- πως το ανέπαφο δωμάτιο του μοτέλ από όπου ξεκίνησε η ανασκαφή είναι ταφικός θάλαμος και όλο το μοτέλ νεκροταφείο. Οι παρεξηγήσεις της χρήσης και της σημασίας των αντικειμένων του δωματίου δημιουργούν ένα ξεκαρδιστικό αποτέλεσμα (πχ. το καρτελάκι "Μην Ενοχλείτε" πάνω στο πόμολο της πόρτας θεωρείται ένδειξη της ταφικής χρήσης του χώρου, η τηλεοπτική συσκευή βωμός, το καπάκι της τουαλέτας τελετουργικό στολίδι κοκ.), ενώ η σάτιρα αφορά τόσο τον σημερινό τρόπο ζωής, όσο και τον τρόπο θεώρηση των αρχαίων πολιτισμών με βάση τα σκόρπια και αποσπασματικά ευρήματα που έχουμε γι' αυτούς. Πανέξυπνο και πολύ αστείο! Ψάξτε το!