Ο Τσέστερτον και σε αυτές τις ιστορίες με τον πατέρα Μπράουν συνδυάζει πανέξυπνα whodunnit με οξυδερκείς παρατηρήσεις τόσο για τη διαδικασία εξιχνίασης ενός εγκλήματος, όσο και για την ανθρώπινη κατάσταση. Ταυτόχρονα, κατορθώνει να θεολογεί χωρίς να κάνει κήρυγμα, αφού η θεολογία του, καίτοι καθολικής πρόελευσης, είναι ουσιαστικά ανθρωποκεντρική και συγχωρετική. Κι όλα αυτά, με ένα υποδόρειο χιούμορ που υπονομεύει διαρκώς τη σοβαροφάνεια του είδους, φτάνοντας συχνά στην παρωδία του. Πολύ όμορφη έκδοση, με ενδιαφέρουσα μετάφραση και χρήσιμες επεξηγηματικές σημειώσεις.

Η εκτενέστερη κριτική μου στα Marginalia: https://marginalia.gr/arthro/to-mystiko-toy-patros-mpraoyn-gk-k-tsesterton-egklima-kai-ensynaisthisi/