World enough and time....

من فیلمی که از این کتاب اقتباس شده رو خیلی دوست داشتم، ولی الان فهمیدم که فیلم فقط در حد خلاصه پشت جلد کتاب رو نشون داده بود؟ هم عصبانی شدم که اینطوری کتاب رو سلاخی کرده بودن، هم خوشحال شدم از اینکه کتاب این همه بیشتر برای ارائه داره.
داستان با اینکه درباره هنریه که سفر در زمان میکنه، ولی اصلا سای‌فای نیست (هرچند یه سری کانسپتاش رو داره)، و یه داستان عاشقانه پیچیدس و خیلی هم دوست داشتنیه! یعنی شما ببین، این کتابیه که به استیون موفات ایده نوشتن اپیزود د گرل این د فایرپلیس رو داد دیگه، بعدشم هر چی بیشتر آدم می‌خونه، بیشتر شباهتاش با داستان دکتر و ریور سانگ رو پیدا میکنه. حتی اونجایی که دکتر به ریور دفترچه خاطراتش رو میده و میگه هر بار دکتر رو میبینه خاطراتش رو ثبت کنه که بتونن رد همدیگه رو توی زمان داشته باشن، توی این کتاب هم، هنری یه سری تاریخ به کلر توی بچگی میده و میگه توی این تاریخا همدیگه رو می‌بینیم، پیشت باشه که بدونی.
خلاصه داستانی که به موفات اون ایده‌های خفن رو داده، حالا اینکه قراره توسط خودش به تصویر کشیده بشه، تازه بعد از کلی تجربه درام، کمدی و سفر در زمان نوشتن، من رو خیلی هیجانزده میکنهههههه.
وای با اینکه کتاب رو خیلی دوست داشتم ولی فعلا اصلا ریویو نوشتنم براش نمیاد، فقط میخوام هی برای سریالش یه عالمه گیک اوت کنم :))))

The central idea of the book, time traveling, is not really an original one, but the narrative angle brings a fresh air in the subject; the writer does a great job not only in addressing time paradoxes in a logically consistent way, but also in presenting time traveling from the point of view -mostly- of the person that doesn't travel in time herself. At the same time the book can be read also as an allegory on couple relationships and how does memory work.
Fine reading, although it wouldn't hurt if it was a bit shorter.