Historia poszukiwań ciotki zaginionej 35 lat temu przeplatana ukazaniem biegu wydarzeń sprzed momentu zaginięcia, z początku wydawała mi się idealnym pomysłem na letnie wieczory. Zwłaszcza, że ta miała zaliczać się do gatunku horrorów, wiec liczyłem na kawał mocnej historii z dreszczykiem. Niestety dreszczyku nie uświadczyłem, historia mnie nie powaliła, podobnie jak elementy horroru, których praktycznie nie było, a jak już się pojawiały to w jednej i tej samej postaci co kilka rozdziałów. Nie było tutaj nic co mogło zachwycić, nic co budowałoby napięcie przed „wielkim” finałem., nic co mógłbym polecić lub o czym mógłbym rozmawiać z innymi czytelnikami. Dobrnąłem do ostatniej strony, wielkiego finału nie było (sprawa rozwiązana, można się rozejść) więc zamknąłem książkę (na czytniku, ale zawsze) i w tej samej chwili zapomniałem o tej pozycji. Jedyne uczucie jakie mi towarzyszyło przy ostatnich stronach to znużenie.

Whenever somebody asks me what kind of mystery I like, I redirect 'em to that scene in True Detective S01 where Cohle asks a simple question :

"You ever been huntin', Marty?"

That story was untouchable like Eliot Ness. The emotion I felt while watching that series was only replicated thrice since. When I read Devotion of Suspect X in 2016. When I watched Memories of Murder in 2017. And November 2023, when I read The Sundown Motel.

I love the raw aspect of the genre where CCTV, GPS b••••••• takes the backseat and we go old school. Where things are being unravelled through witness testimonies, transcripts, old news paper articles and photographs.

We see Carly in the present, piecing together the evidence, while simultaneously witnessing Vivian in 1982 as she creates that very evidence. The intrigue unfolds against the moody backdrop of November's weather.

You actually see the hunting. You actually see a 20 year old girl, flying too close to the sun, almost outsmarting the hunter and in the center of it all, was a haunted Motel. The sheer dread I felt during the first few chapters was thick to the point of being palpable.

This wasn't a whodunnit. This was about proving who did it and it was brilliantly executed.

9.5/10 🌟🌟