Στην πολύ ενδιαφέρουσα εισαγωγή του βιβλίου ο Ανδρέας Εμπειρίκος μας συστήνει τη συγγραφέα, για την οποία δεν ήξερα τίποτα απολύτως πριν, παρότι είχε υπάρξει σύζυγος του πρίγκηπα Γεωργίου της Ελλάδος και επιφανής μαθήτρια του Φρόιντ! Στο ίδιο το δοκίμιο ερχόμαστε σε επαφή με το οξυδερκέστατο πνεύμα της Μαρίας Βοναπάρτη η οποία σε μια πολύ μακρινή εποχή είχε, μέσα από την επαφή της με την ψυχανάλυση, το θάρρος να γράψει τη δική της ψυχαναλυτική ερμηνεία για την ταύτισή με της με τη μητέρα που δεν γνώρισε ποτέ. Σίγουρα αρκετά από όσα συμπεραίνει φαίνονται μάλλον αυθαίρετες, σχεδόν μυθοπλαστικές εκ των υστέρων ερμηνείες, αλλά ρίχνουν φως στη χρυσή εποχή της ψυχανάλυσης που πραγματικά άνοιξε νέους δρόμους στο ανθρώπινο πνεύμα.