Κάθε ερωτική ιστορία είναι εν δυνάμει μια ιστορία ψυχικής οδύνης.


Με το βιβλίο αυτό ο Τζούλιαν Μπαρνς πήρε τη θαρραλέα απόφαση να μιλήσει για το πένθος του, μετά τον θάνατο της επί τριάντα χρόνια συζύγου του, Πατ Κάβανα. Το αποτέλεσμα είναι κάτι σαν μυθιστόρημα, ιδίως στα πρώτα δύο από τα τρία μέρη του· σε αυτά αφηγείται την ιστορία των πτήσεων με αερόστατο κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, επικεντρώνοντας στο πρώτο («Το αμάρτημα του ύψους») στον Γάλλο φωτογράφο (και όχι μόνο) Ναντάρ (πάνω στον οποίο ο Ιούλιος Βερν βάσισε έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς του ήρωες), στον Άγγλο πρωτοπόρο των αιθέρων Φρεντ Μπάρναμπι και στη διάσημη Γαλλίδα ηθοποιό της εποχής Σάρα Μπερνάρ· στο δεύτερο («Στην επιφάνεια») περνάμε στη σύντομη ερωτική σχέση μεταξύ των δύο τελευταίων, που θυμίζει κάπως αμυδρά το «Ένας έρωτας του Σουάν» από το «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» του Προυστ. Στο τρίτο μέρος, ο μυθιστοριογράφος αφήνει τη μυθοπλασία και ξεκινά να αφηγείται -ή μάλλον, να ανατέμνει- την μακρά περίοδο του πένθους του μετά τον ξαφνικό θάνατο της συζύγου του το 2008. Σε μια αφοπλιστική εξομολόγηση που καταφέρνει να αποφεύγει εύκολα τόσο το μελό, όσο και την κυνικότητα, ο Μπαρνς γράφει ένα κείμενο που, παρότι μπορεί να διαβαστεί σαν ένας οδηγός πενθούντων, εξακολουθεί να είναι λογοτεχνικό, καθώς η συνομιλία με τα πρώτα δύο μέρη του βιβλίου είναι διαρκής και πολύ δημιουργική. Θα μπορούσε άνετα να φανταστεί κανείς ότι ο Μπαρνς ήθελε να γράψει πάντα την ιστορία που αφηγείται στα δύο πρώτα μέρη του βιβλίου και τελικά, αντιμετωπίζοντας το πένθος του, προέκυψε αυτή η μεταλλαγή, σαν στοχασμός πάνω σε ένα βιβλίο που δεν μπόρεσε να γραφτεί όπως ήθελε, περίπου όπως μοιάζει να προκύπτει το βιβλίο που γράφει ο Κούντερα (ή καλύτερα, ο αφηγητής του) στη «Βραδύτητα».
Πρόκειται για ένα πανέμορφο βιβλίο με τη γνωστή διαυγή πρόζα του Μπαρνς και όχι όσο στενόχωρο θα περίμενε κανείς, δεδομένου του θέματός του.

ΥΓ. Για όσους δεν έχουμε ζήσει μια απώλεια σαν αυτή που βίωσε ο Μπαρνς, αλλά έχουμε πάψει να είμαστε σε σχέση με κάποιον άνθρωπο που αγαπήσαμε πολύ, διαβάζοντας το βιβλίο καταλαβαίνουμε μια και καλή αυτό που λένε ότι ο κάθε χωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος.