Skip to content
- Kindred VoyagerTo była chyba najdziwniejsza książka Kariki jaką przeczytałem. Nawet nie wiem jak ubrać w słowa to co o niej myślę. Targają mną sprzeczne emocje, chcę wskazać dobre aspekty, a czuję się jak bohaterowie książki - pomiędzy jawą, a snem, nie będąc pewnym co jest rzeczywiste, a co jest wytworem wyobraźni, sennym koszmarem.
Ta książka koszmarem nie była, to pewne. Dawkowała napięcie, mieszając nam w głowach opisując historię z perspektywy kilku osób, którzy zatracali się w sobie i w swoich snach szukając rozwiązania zagadki egzystencjonalnej i wyswobodzenia z pułapki, ucieczki przed zmorą w kapeluszu. Szukając objawienia i zrozumienia sensu cierpienia.
Ja nie cierpiałem, a sens całej historii, gdzieś mi tam kiełkuje w podświadomości, ale to chyba dla mnie za dużo. Czekałem jak na szpilkach na plot twist ala Sebastian Fitzek w Terapii, ale dostałem coś zupełnie innego. Coś nad czym trzeba się zastanowić, coś co nie wyjaśnia za wiele zostawiając nas z kolejnymi pytaniami. Czuję się jak bohaterowie zawieszenie w matni, nie wiedząc co się z nimi dzieje. Przy czym oni szukali rozwiązania tego stanu, ja sobie chyba odpuszczę i pójdę spać.
Mam nadzieję, że bez człowieka w kapeluszu.
