Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης βρει έναν κατάλογο απολεσθέντων...
Ένα πραγματικό κομψοτέχνημα, τόσο από πλευράς περιεχομένου, όσο και από πλευράς μορφής (κι όταν γράφω «μορφής» εννοώ και την υλική του μορφή, την οποία επιμελήθηκε η ίδια η συγγραφέας). Δώδεκα ιστορίες για απολεσθέντα αντικείμενα, υποκείμενα, ιδέες, νησιά, κτίρια, γραμμένες σε διαφορετικό ύφος η καθεμιά και από άλλη αφηγηματική οπτική γωνία, αλλά όλες συγκλίνουν στο κεντρικό θέμα του βιβλίου που δεν είναι άλλο από τη φθορά του κόσμου γύρω μας και το πώς τη διαχειρίζεται η μνήμη. Για τη Σαλάνσκυ μνήμη και λήθη είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος (νόμισμα=αυτό που «νομίζεται») και δεν μπορεί να υπάρξει η μία χωρίς την άλλη. Εξάλλου, αντιστρέφοντας τη γνωστή φράση του Κούντερα, ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη είναι ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία, και αυτό είναι ευδιάκριτο σε όλες σχεδόν τις ιστορίες του βιβλίου, ακόμη κι αν κάποιες φορές αυτή η εξουσία δεν είναι πάντα η προφανής. Σπουδαίο βιβλίο, που αντέχει σε πολλαπλές αναγνώσεις. Το συστήνω ανεπιφύλακτα. Η -κατά πολύ- εκτενέστερη κριτική μου στα Marginalia εδώ: https://marginalia.gr/arthro/an-mia-nychta-toy-cheimona-enas-taxidiotis-vrei-kapoion-katalogo-apolesthenton/