Ο χορός του γλάρου του Αντρέα Καμιλλέρι αρχίζει με τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο να βρίσκεται μπροστά στο παραπάνω μακάβριο θέαμα και σε όλο σχεδόν το μυθιστόρημα νομίζεις ότι αυτή η σκηνή επανέρχεται διαρκώς στο μυαλό του ως υπενθύμιση για τα γηρατειά και το τέλος που το νιώθει όλο και πιο κοντά. Στη Σικελία όμως της Μαφίας, της εκδίκησης και της ομερτά ακόμη κι ο θάνατος ενός γλάρου έχει νόημα και τελικά θα αποδειχθεί το κλειδί για ένα κομμάτι της λύσης. Ο θάνατος ως σύμβολο ενός άλλου θανάτου.

Από εδώ: https://gazakas.wordpress.com/2012/08/28/21x8x7/