Ο PIT II για άλλη μια φορά τα σπάει, γράφοντας ένα χαοτικό πολιτικο-ιστορικό νουάρ που διαδραματίζεται στο Μεξικό του 1924, στον απόηχο της Τραγικής Δεκαετίας (1910-1920). Με άψογο ύφος, ακόμη κι όταν ο τριτοπρόσωπος αφηγητής εναλλάσσεται με την πρωτοπρόσωπη φωνή των ηρώων του σε κάποια πολύ σύντομα κεφάλαια, ο Τάιμπο στήνει την ιστορία του γύρω από μια ετερόκλητη τετραμελή παρέα που αποτελείται από έναν ποιητή (που σκαρώνει σλόγκαν για διαφημίσεις για να βιοποριστεί), έναν δικηγόρο (που υπερασπίζεται κυρίως πόρνες), έναν δημοσιογράφο (που γράφει στη στήλη των Κοινωνικών μιας ανεξάρτητης εφημερίδας) και ενός Κινέζου αναρχοσυνδικαλιστή (που γεννήθηκε στο Μεξικό και δεν ξέρει γρυ κινέζικα). Κοινό στοιχείο όλων τους η συμμετοχή τους, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στις επάλξεις των κοινωνικοπολιτικών κινημάτων που συντάραξαν το Μεξικό τα προηγούμενα χρόνια, και τόπος συνάντησής τους το τραπέζι γύρω από το οποίο παίζουν κάθε βδομάδα ντόμινο. Μέχρι που μια σειρά από συμπτώσεις τους φέρνουν πρώτα αυτόπτες μάρτυρες σε δύο φόνους και έπειτα μπλεγμένους σε μια σκοτεινή ιστορία με διεφθαρμένους συνταγματάρχες, μοιραίες χήρες, υπνωτίστριες, Γάλλους τυχοδιώκτες, μαχαιροβγάλτες και πιστολάδες· μια ιστορία που προσπαθούν να την ξεδιαλύνουν ανάμεσα σε παρτίδες ντόμινο, στην καθημερινότητα του βιοπορισμού και των εργατικών αγώνων. Κι όλα αυτά με κυνικό χιούμορ, αλλά και με θαυμασμό και αγάπη για όσους και όσες αγωνίζονται για το δίκιο και τα δικαιώματά τους. Απλά υπέροχο.