Άλλη μια αναγνωστική εμπειρία που καταστράφηκε σχεδόν από τη μετριότατη -για να μην πω κακή- μετάφραση. Από όσα μπόρεσα να καταλάβω κάτω από τις λέξεις -μετέφραζα διαρκώς στον νου μου το ελληνικό κείμενο στο πιθανό αμερικανικό πρωτότυπο, αφού πλήθος ιδιωματισμοί και μεταφορές έχουν αποδοθεί κυριολεκτικά κατά λέξη- είχα μπροστά μου ένα δείγμα πηγαίας λογοτεχνίας, με γλώσσα ρέουσα σαν το ποτάμι όπου ψαρεύουν οι ήρωές του. Κατά τα άλλα, Βραχώδη Όρη, Μοντάνα, πέστροφες, ψάρεμα με μύγα, οικογενειακές σχέσεις και υπαρξισμός. Αν με ενδιέφερε περισσότερο το θέμα, ίσως έμπαινα στον κόπο να το διαβάσω και στο πρωτότυπο...