اولین باریه که کتاب رو زبان اصلی خوندم و چقدر تبدیل فیلمنامه به متن توش مشهود بود. موقع خوندنش قشنگ می‌شد فرم فیلمنامه رو توش دید. و سوالی که برام پیش میاد اینه که خب چرا؟ :)))
حالا جدا از این، نوجوانی من با آبسشن نسبت به این فیلم و کتاب گذشت. به هر حال داستان توی مدرسه‌ی شبانه‌روزی اتفاق میفتاد با یه گروه بچه که یاد می‌گیرن چه لذتی داره فرار از محیط خشک آکادمیک که می‌خواد همشون رو یه شکل بار بیاره و لذت شکستن قوانین بی‌خود و معلمی با یه عالمه افکار و حرفای الهام بخش که می‌خواد بهشون یاد بده چطوری خودشون باشن! خیلی ریلیتبل بود همه چیزش و اصلا همه‌ی اینا هنوزم برام ایده‌های جذاب و ذوق آورین. بیسیکلی پلات کتاب هری پاتر و محفل ققنوس بود که حالا بجای اینکه لوپین توش باشه و بچه‌ها رو تشویق کنه ارتش دامبلدور رو شکل بدن، ایدش هست و حرفاش رو از طریق دهن هرماینی بیان می‌کنه.
ولی توی بازخوانی متوجه یه سری چیزا شدم که من ۱۵ سال پیش متوجهشون نشده بود! مثلا اینکه همیشه ویلن داستان رو بابای نیل و مدیر مدرسه می‌دیدم و آقای کیتینگ یه شخصیت نجات دهنده داشت. ولی امروز؟ راستش احساس می‌کنم بهم خیانت شده! آقای کیتینگ بدون توجه به اینکه این بچه‌ها توی چه خانواده‌ای بزرگ شدن و از کجا میان، مدام تشویقشون می‌کنه که سرکشی کنن! و به نظرم همون اندازه که پدر نیل و رفتارای دیکتاتوریش توی مرگ نیل مقصر بود، آقای کیتینگ هم تقصیر داشت! مدام حرف از اینکه خودتون باشید، نقش بازی نکنید و فلان میزد، ولی بهشون هشدار نمیداد که قرار نیست همه قبول کنن این چیزی که هستید رو و قرار نیست هیچی آسون باشه! و همین باعث شد وقتی نیل با دیکتاتوری پدرش مواجه میشه، نتونه دیگه تحمل کنه. حالا شایدم این قضیه از تفاوت زندگی توی ج.ا و آمریکا میاد. که آمریکاییا اینطورین که باید از همه طلبکار باشید و بخواید قبولتون کنن و اگر کسی گفت نه برنامه کنسل کردن یاروئه، ولی توی ج.ا ماها یاد گرفتیم اشکالی نداره خود واقعیمون رو مخفی کنیم، چون به طور قانونی حکممون طناب دار و مرگه :))
از طرفی هم شخصیت تاد رو داریم که حرفای آقای کیتینگ باعث میشن به ارزش خودش پی ببره؟ نمی‌شه گفت تاد و نیل دو روی یه سکه هستن (بیشتر انگار نیل و یکی مثل کمرون که هیچ تحت تاثیر حرفای کیتینگ قرار نگرفته دو روی یه سکن؟). ولی خب اتفاقی که براشون میفته تا حدودی مشابهه و با این حال سرانجامشون یکی نیست و میشه امید داشت شاید تاد موفق به ابراز وجود خودش در آینده میشه؟
که می‌رسیم به بحث دیگم راجع به داستان! به تم کوییری که داستان توی پس زمینه داره! نیل و تاد احتمالا اولین گی کاپلی هستن که من شیپشون می‌کردم و حتی متوجه هم نبودم چون اون موقع نه درباره‌ی شیپ کردن چیزی می‌دونستم نه چندان هنوز نسبت به همجنسگرایی آگاهی داشتم. ولی خب کوییر بودن این دو تا شخصیت و رابطه‌ی بیشتری که می‌تونست بینشون شکل بگیره، همش دقیقا همونجاس و خوانش دیگه‌ایه که میشه از داستان و فیلم داشت که من دوستش دارم و در عین حالم ناراحت میشم از اینکه فیلمنامه واو ننداز بازنویسی می‌شه و به شکل کتاب منتشر میشه، در حالی که میشد کلی چیز بهش اضافه کرد و پُر ترش کرد و یه چیز متفاوت و بهتر عرضه کرد.

ویرایش: خب من داشتم فیلم رو ریواچ می‌کردم و متوجه شدم اولا نصف جذابیت داستان به بازیاس. مشخصا بخصوص بازی رابین ویلیامز! که کتاب حتی یک درصدش رو هم نتونسته منعکس کنه. و دوما روحیه‌ی سرکش بچه‌ها توی فیلم بیشتر واضحه و نشون داده شده که کتاب نه تنها هیچی بهش اضافه نکرده، بلکه خیلی از شیطنتای ریزشون رو هم اصلا حذف کرده و اینه که به نظر میاد یه سری بچه مثبت سر به راه بودن که کیتینگ اومده از راه بدرشون کرده.
همیشه به فیلمایی که به کتاب وفادار نبودن و خیلی تیکه‌های خوب رو حذف کردن غر زدیم، ولی اینجا ورق کاملا برگشته :)))

Vocês não imaginam como eu fiquei feliz quando descobri a existência desse livro...
Até então pra mim só existia o filme, que por sinal é um dos meus favoritos da vida !

Pra quem assim como eu já sabe de cor essa história, o livro não vai acrescentar muita coisa, tudo, absolutamente tudo que acontece no livro está na história acontece no filme, mas isso não faz com que a gente não queira ler.

Acompanhar esses garotos descobrindo como o mundo que eles tanto almejam entrar funciona é simplesmente maravilhoso, e ver eles entendendo que apesar de acharem que tem uma escolha, eles nunca tiveram, simplesmente por terem nascido e crescido nas suas famílias.

Todos eles tem o roteiro da sua vida escrito, e eles não podem simplesmente improvisar, cada um deles vai seguir o caminho que foi traçado pelos seus Pais.

Alguns apenas aceitam o destino, outros como os nosso protagonistas querem mais da vida, e justo quando eles entendem isso eles vão conhecer o Sr. Keating o novo professo de literatura, e ele vai mostrar para esses jovens como a vida pode ser !

Vai mostrar pra eles que o mundo é bem mais do que esperam deles, e que eles podem e devem lutar pelo que desejam.

Mas nem todos vão aceitar isso tão facilmente, e a vida de todos os envolvidos nunca mais vai ser a mesma.

Uma história triste, dolorosa, mas que ensina pra gente que a vida foi feita pra ser vivida, que as expectativas dos outros são deles, e que a gente não pode viver para alcançar elas.