Grady HendrixHorror · Fiction·b. 1972
How to Sell a Haunted House
Synopsis
Louise Joyner is a single mother building a life on the other side of the country when a call from her estranged brother Mark tells her their parents are dead, killed in a car accident. Going home to Charleston means facing the house she grew up in, the brother she can barely speak to, and their mother's life's work: a vast collection of handmade puppets and dolls filling every room.
Nancy Joyner was a puppeteer, and she left the house to Mark and the puppets to Louise — a division that reopens every grievance the siblings have ever had. But the argument over what to sell and what to keep turns out to be the smaller problem. Something in the house does not want to be cleared out, and one puppet in particular, a clown named Pupkin, has its own ideas about who this family belongs to.
Told in five parts named for the five stages of grief, Grady Hendrix's novel runs genuine terror alongside dark comedy and raw family drama, using a haunted house and an army of puppets to get at sibling rivalry, inherited trauma, and everything we take from our parents whether we want it or not.
How it reads
Prose complexity 4/10
Content warnings (4)
Death Of A ParentChild DeathViolenceTrauma
- Nawiedzony dom - motyw oklepany w książkach, filmach i serialach, ale w dalszym ciągu dający masę emocji i wrażeń podczas czytania/oglądania. O ile oczywiście został dobrze podany, a potencjał nie został zmarnowany. Rodzice Louise zmarli w tragicznym wypadku samochodowy, pozostawiając ją wspólnie z bratem z dużym majątkiem i ostatnią wolą spisaną w testamentach. Z pozoru „prosta” sytuacja przeradza się w walkę o spadek. Walkę, która przybiera najbardziej infantylny format jaki tylko mogłem sobie wymyślić. Słowne przekomarzanki, tupanie nogami, fochy i zmiany zdania co 5 minut. W jednej chwili obserwujemy Louise, która blokuje sprzedaż domu nie chcąc sprzedać kolekcji lalek matki i widzimy Marka, który dąży do najszybszej sprzedaży kosztem wyrzucenia wszystkiego na śmietnik. A potem mamy rollercoaster zmiany zdań, gdy nagle to Louise chce sprzedać dom, a Mark nie chce wyrzucać lalek i błaga Louise o pomoc. I tak kilkukrotnie na przestrzeni połowy książki. Gdybym miał oceniać z tej perspektywy to byłoby to góra 2/10, a sama książkę rzuciłbym w kąt. Na szczęście dalsza część, kiedy wreszcie przechodzimy do motywu nawiedzonego domu ratuje całą sytuację. W końcu dostajemy klasykę gatunku w postaci nawiedzonych lalek, dźwięków, dziwnych zdarzeń i czyhającego w każdym kącie niebezpieczeństwa. Dostajemy morderczą pacynkę, która zdaje się obejmować we władanie umysłu ludzi, którzy założą ją na rękę. A nawet wyimaginowane postacie z dzieciństwa, które przybierają materialną postać. Takie dobre połączenie Amityville z Annabelle. Z ciekawością, choć bez zapartego tchu obserwujemy próby pozbycia się nieczystych sił z domu i zamknięcia etapu sprzedaży. Odkrywamy historię i wieloletnią tajemnicę całej rodziny, jednocześnie mając w tyle głowy wrażenie, że gdzieś już to było. Jak wspominałem na początku, motyw nawiedzonego domu jest oklepany, ale można go dobrze wykorzystać. Tutaj jednak czegoś zabrakło, nie było efektu wow.
- This is the strangest book that I have ever read. So bizarre!