Πολύ ωραίο βιβλίο. Ο Λοτζ καταφέρνει σε κάθε μυθιστόρημά του να μιλήσει για την ανθρώπινη κατάσταση χωρίς μεγαλοστομίες και μελοδραματισμούς, ακόμη κι όταν γράφει για θέματα στενόχωρα, όπως εδώ που τον απασχολούν η βαρηκοΐα, τα γηρατειά και ο θάνατος. Ανθρώπινα αστείο και συγκινητικό ταυτόχρονα.