Σήμερα, εννιά μήνες μετά, ολοκλήρωσα, με την ανάγνωση του επιμέτρου που τον συνοδεύει, τον πρώτο τόμο αυτού του μεγαλειώδους έργου. Στην πρώτη σημείωσή μου (βλ. παρακάτω), αφού είχα διαβάσει το πρώτο του μέρος, έγραφα ότι αυτό το βιβλίο θέλει τον χρόνο του και γι' αυτό θα προσπαθούσα να το διαβάζω σιγά-σιγά. Νομίζω ότι η συνέχεια με δικαίωσε, παρότι ένα τόσο πλούσιο και πυκνό κείμενο με βάζει στον πειρασμό να το ξαναδιαβάσω, ακόμη πιο αργά, από την αρχή.

Ο αφηγητής αναζητά τον χαμένο χρόνο μέσω μιας σχεδόν υπερφυσικής μνήμης, έχοντας για εκφραστικό εργαλείο μια γλώσσα που ισορροπεί ανάμεσα στον ρεαλισμό και την ποίηση, κι ο αναγνώστης αναπλάθει μαζί του ταυτόχρονα και το δικό του παρελθόν αναζητώντας τον δικό του χαμένο χρόνο, με τις σελίδες του βιβλίου να αποτελούν τις δικές του μαντλέν.

Ό,τι παραπάνω γράψω εδώ πέρα θα αδικήσει αυτό το προσωπικό αναγνωστικό ταξίδι, οπότε θα αρκεστώ να παραθέσω στη συνέχεια τρεις από τους πάμπολλους σταθμούς του όπως τους κατέγραψα κατά τη διάρκειά του.

ΥΓ. Η μετάφραση του Παύλου Ζάννα, οι σημειώσεις του, το συνοδευτικό του κείμενο στο επίμετρο, και η όλη επιμέλεια της έκδοσης συνεισφέρουν σε μεγάλο βαθμό στη σπουδαία αυτή αναγνωστική εμπειρία.

January 19, 2020 – page 166
37.05% "Μετά την ανάγνωση του πρώτου μέρους του πρώτου τόμου μπορώ να πω με ασφάλεια ότι ο Προυστ επιχειρεί εδώ κάτι πολύ σημαντικό και ενδιαφέρον, παρότι οι διαρκείς περιγραφές και το ότι στην κυριολεξία δεν συμβαίνει τίποτα δεν βοηθούν πολύ στη διαρκή εγρήγορση του Ιδανικού Αναγνώστη του. Σπουδαίο κείμενο, αλλά θέλει τον χρόνο του, οπότε αποφάσισα να το διαβάζω κατά μέρη και εμβόλιμα να διαβάζω κάτι άλλο."

April 2, 2020 – page 182
40.63% "«Μιλούσε με δυσκολία, σαν να 'χε ζυμάρι στο στόμα κι αυτό ήταν συμπαθητικό, γιατί πρόδινε λιγότερο μια δυσκολία στη γλώσσα παρά μια ψυχική αρετή, κάτι σαν υπόλειμμα από την αθωότητα της παιδικής ηλικίας που δεν τον είχε εγκαταλείψει ποτέ. Όλα τα σύμφωνα που δεν μπορούσε να προφέρει έδιναν την εντύπωση πως ήταν αντίστοιχες σκληρότητες για τις οποίες ήταν ανίκανος.»"

April 5, 2020 – page 330
73.66% "Στο 2ο μέρος του 1ου βιβλίου, «Ένας έρωτας του Σουάν», το κλίμα, ο τόπος, ο χρόνος και το κεντρικό πρόσωπο αλλάζουν· βρισκόμαστε στο Παρίσι, σε χρόνια πριν τη γέννηση του αφηγητή και παρακολουθούμε τον Σουάν, που εμφανίζεται ελάχιστα και στο πρώτο μέρος, να περνά από όλα τα στάδια του έρωτα -και της ζήλιας- του για την Οντέτ. Ο Προυστ εδώ μιλά με εξαιρετική ενάργεια όχι μόνο για τον έρωτα, αλλά και για τη μουσική."