نمرم بیشتر به ۵ تمایل داره، ولی فعلا ۴ باشه، شاید بعدا عوضش کردم.
پرسی جکسون رو وقتی شروع کردم انتظار نداشتم انقد دوستش داشته باشم. ولی نه تنها داستان، فضاش و شخصیتاش دوست داشتنین، خود شخصیت اولش رو هم میشه دوست داشت. چیزی که توی اکثر مجموعهها پیش نمیاد و آدم دائم از دست شخصیت اول و حماقتاش داره حرص میخوره سرفههری پاترسرفه، اینجا اینطوری نیست. پرسی واقعا آدم دوست داشتنی، باهوش و با ملاحظهایه. همین خوندن کتاب رو لذت بخشتر میکنه.
0
