همیشه این تو ذهنم بود که جلد ۳ بهترین کتاب مجموعهس بخاطر انگستی که داره، بخاطر پیچیدگی شخصیتی که پیتا پیدا میکنه، بخاطر تراماهایی که کتنیس باهاشون سروکله میزنه. سایکولوجیکال بودنهی این جلد رو خیلی دوست دارم. چیزی که ناراحتم میکنه اینه که کتاب جایی برای نشون دادن روند هیل شدن کاراکترا نداره که خب برای همین وقتشه به فن فیکشن و ao3 پناه ببرم :)))
اسپویلر:
آخرشو یادم رفته بود که کتنیس با هانگرگیمز برای بچههای یاروهای کاپیتول موافقت میکنه و شوکه شدم. از یه نویسنده سفیدپوست انتظار نداشتم که بذاره قهرمان کتابش اینطوری نفرت و خشم خودشو از سرکوبگرش نشون بده و نخواد خانوم کوچولوی بینقصی که زنجیرهی خشونتو میشکنه باشه :))
0
