Skip to content

با این‌که کتاب کودکانه، ولی خوندنش واقعا لذت بخش بود. بخصوص که خاطرات خوندن کتابای رولد دال رو برام تداعی می‌کرد. از اونجایی هم که تری پرچت منتور و رفیق نیل گیمن بوده، موقع خوندن این کتاب نمی‌تونستم با کتاب گورستان گیمن مقایسش نکنم و متوجه تقابل جالبی که با هم دارن نشم. انگار یه طوری بود که از یه نقطه شروع می‌شن هر دوشون (قهرمانای داستانی که می‌تونن ارواح رو ببینن) و بعد در خلاف جهت همدیگه به مسیرشون ادامه میدن.